مدیرعامل شرکت «ایما پندار نو» گفت: خسارت وارد شده تنها محدود به هزینه‌های مستقیم نیست و بخش مهمی از آن به از دست رفتن زمان و فرصت بازار بازمی‌گردد. «در صنعت فناوری، زمان مساوی سرمایه است. وقتی پروژه‌ای نتواند در زمان مناسب منتشر شود، بخشی از فرصت جذب کاربر، سرمایه‌گذار و حتی اعتماد بازار را از دست می‌دهد. برآورد ما این است که تاکنون بیش از دو میلیارد تومان خسارت ناشی از تأخیر، عقب افتادن برنامه‌های فنی، افزایش هزینه‌های زیرساخت و توقف بخشی از فرآیند توسعه به شرکت وارد شده است.»

گزارش روز | ثریا میره‌بیگی

تورم و بیکاری فقط نتیجه سیاست‌های دولت نیست. مجلس با تصویب بودجه، رأی اعتماد به وزرا و اختیار ابزارهای نظارتی، نقش مستقیمی در وضع اقتصادی دارد. وقتی نمایندگان از این ابزارها استفاده نمی‌کنند، سکوت آقایان مصری، رشیدی و رنجبر نه تنها جایگزین عمل می‌شود، بلکه آنها را شریک تداوم گرانی و فشار معیشتی بر مردم کرمانشاه می‌کند. مردم کرمانشاه نماینده انتخاب نکرده‌اند که در روزهای سخت، سکوت کند.

بازگشت عبدالناصر همتی به بانک مرکزی در شرایطی رقم خورد که دلار آزاد به حدود ۱۴۰ هزار تومان رسیده است. او در پاسخ به پرسش خبرنگاران تنها لبخند زد؛ لبخندی که گویای همه چیز بود: کسی که در کنترل دلار ۹۰ هزار تومانی ناتوان بود، امروز هم بیش از آنکه راهکاری ارائه دهد، صرفاً یک نام است. اقتصاد ایران در انتظار عمل و برنامه واقعی است، نه فقط تیتر و لبخند.

در پی بارش سنگین برف، کولاک و شرایط نامساعد جوی در غرب استان کرمانشاه، مدیرکل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای استان که برای نظارت میدانی و بازگشایی محورها در حال مأموریت بود، دچار حادثه واژگونی خودرو شد و پس از انتقال به بیمارستان، تحت عمل جراحی قرار گرفت.

وقتی شورا به جای نظارت و تصمیم‌گیری شفاف، به عرصه سهم‌خواهی و بده‌بستان‌های درون‌گروهی تبدیل شود، نتیجه چیزی جز فرسایش اعتماد عمومی نیست. بازداشت برخی شهرداران مناطق و مدیران نیز نشان می‌دهد تخلفات فقط در حد قصور اداری نبوده، بلکه پای پرونده‌های مالی و سوءاستفاده از قدرت هم وسط است. همین‌جا باید پرسید چرا چنین تخلفاتی سال‌ها ادامه یافت؟ چرا سیستم نظارتی در همان مراحل اولیه جلوی انحرافات را نگرفت؟ آیا این دستگیری‌ها بازتاب یک حرکت مقطعی است یا نشانه آغاز یک اصلاح ساختاری؟

آنچه که مشخص است شهرداری کرمانشاه باید «سامانه شفافیت» خود را راه‌اندازی کند؛ سامانه‌ای که حداقل ۲۵ شاخص کلیدی را به نمایش بگذارد: از صدور پروانه‌ها تا درآمد و هزینه‌ها، از مزایده‌ها و مناقصه‌ها تا قراردادهای پیمانکاران، و از فروش املاک تا تغییر کاربری‌ها.

واقعیت آن است که هرگونه پیشرفت در مسیر دیپلماسی و کاهش تنش‌های بین‌المللی، به طور بالقوه می‌تواند اثرات مثبتی بر اقتصاد کشور داشته باشد.

در شهری با این حجم از بافت فرسوده و مخاطرات جدی زلزله، چرا شهرداری کرمانشاه هنوز فاقد یک طرح جامع، شفاف و قابل نظارت برای نوسازی است؟ و چرا شهردار همچنان با فراغ بال، از “تلاش‌ها و بسته‌های حمایتی” سخن می‌گوید بی‌آنکه پاسخگوی کم‌کاری‌ها باشد؟ در این میان، نقش مدیریت شهری و شخص شهردار، نادر نوروزی، در این بن‌بست توسعه‌ای غیرقابل انکار است.

شهرداری چه معیاری برای انتخاب و اجرای طرح‌ها در نظر می‌گیرد؟ چرا روند تصمیم‌گیری برای پروژه‌هایی نظیر شهربازی و تلکابین و... شفاف نیست و گزارش دقیقی از میزان هزینه‌کرد، منابع مالی، و بازده اقتصادی آنها به شهروندان ارائه نمی‌شود؟