پرونده بازداشت‌ها در مدیریت شهری کرمانشاه که به اتهامات مرتبط با فساد مالی سازمان‌یافته در شورای شهر و شهرداری گره خورده، مسئله‌ای ساده و گذرا نیست. موضوعی که مستقیماً با حقوق شهروندی، نحوه اداره شهر و اعتماد عمومی ارتباط دارد و طبیعی است افکار عمومی نسبت به ابعاد آن حساس و مطالبه‌گر باشد.

وقتی شورا به جای نظارت و تصمیم‌گیری شفاف، به عرصه سهم‌خواهی و بده‌بستان‌های درون‌گروهی تبدیل شود، نتیجه چیزی جز فرسایش اعتماد عمومی نیست. بازداشت برخی شهرداران مناطق و مدیران نیز نشان می‌دهد تخلفات فقط در حد قصور اداری نبوده، بلکه پای پرونده‌های مالی و سوءاستفاده از قدرت هم وسط است. همین‌جا باید پرسید چرا چنین تخلفاتی سال‌ها ادامه یافت؟ چرا سیستم نظارتی در همان مراحل اولیه جلوی انحرافات را نگرفت؟ آیا این دستگیری‌ها بازتاب یک حرکت مقطعی است یا نشانه آغاز یک اصلاح ساختاری؟

رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری کرمانشاه از در دستورکار قرار گرفتن طرح راه‌اندازی شش سرای محله در کرمانشاه خبر داد و گفت: در صورتی که مشکلی پیش نیاید، این شش سرا را تا پایان تابستان راه‌اندازی خواهیم کرد.

رییس سازمان حمل و نقل مسافر شهرداری کرمانشاه گفت: نرخ کرایه تاکسی امسال در کرمانشاه به طور میانگین به میزان ۳۶ درصد نسبت به پارسال افزایش یافته است.

در شهری با این حجم از بافت فرسوده و مخاطرات جدی زلزله، چرا شهرداری کرمانشاه هنوز فاقد یک طرح جامع، شفاف و قابل نظارت برای نوسازی است؟ و چرا شهردار همچنان با فراغ بال، از “تلاش‌ها و بسته‌های حمایتی” سخن می‌گوید بی‌آنکه پاسخگوی کم‌کاری‌ها باشد؟ در این میان، نقش مدیریت شهری و شخص شهردار، نادر نوروزی، در این بن‌بست توسعه‌ای غیرقابل انکار است.

نادر نوروزی، شهردار کرمانشاه، در ظاهر مدیری فعال و پرکار است. اما وقتی به خیابان‌های شهر قدم می‌زنیم، با واقعیتی متفاوت روبه‌رو می‌شویم؛ خیابان‌هایی که پر از چاله‌اند، پروژه‌های ناقص و بی کیفیت و وعده‌هایی که بیشتر شبیه شعارند تا برنامه. وقتی مناطق حاشیه‌ای کرمانشاه هنوز از خدمات اولیه شهری محروم‌اند، چرا تمرکز مدیریت شهری بیشتر روی پروژه‌های ویترینی‌ست؟

رئیس کمیسیون اقتصادی شورای شهر کرمانشاه از ارسال لایحه بودجه ۸۵۰۰ میلیارد تومانی سال ۱۴۰۴ شهرداری کرمانشاه به شورای شهر خبر داد.