مردم از خرید هیجانی نان پرهیز کنند
برنامه های شهرداری در حد تبلیغات استوعدههای پوسیده در بافتهای فرسوده کرمانشاه/ چرا شورای شهر کرمانشاه واکنشی نشان نمی دهد؟
حسامالدین شیخی – روزنامهنگار: با گذشت سالها از آغاز طرحهای بازآفرینی شهری، بافتهای فرسوده کرمانشاه همچنان در چرخهای از وعدههای تکراری و پروژههای نیمهتمام گرفتارند. اگرچه شهرداری کرمانشاه با انتشار آمارهایی از اقدامات “تشویقی” در حوزه نوسازی سخن میگوید، اما واقعیت میدانی شهر، چیز دیگری را روایت میکند: دیوارهای ترکخورده، خانههای ناایمن، و محلاتی که در برابر کوچکترین لرزش زمین، آماده فروپاشیاند.
در این میان، نقش مدیریت شهری و شخص شهردار، نادر نوروزی، در این بنبست توسعهای غیرقابل انکار است. او در سالهای اخیر بارها از اجرای بستههای تشویقی برای نوسازی سخن گفته؛ اما در عمل، خروجی ملموسی به شهروندان ارائه نشده است. براساس آمار رسمی، از سهمیه نوسازی ۱۰ هزار واحدی که برای کرمانشاه در چهار سال تعریف شده بود، تنها برای ۷۷۲ واحد پروانه صادر شده است؛ یعنی حدود ۷ درصد تحقق.
این آمار، فراتر از یک عدد خشک و بیروح، نشاندهنده شکاف عمیق میان ادعا و اقدام است. برنامههای شهرداری به جای آنکه به نوسازی واقعی و مشارکت مردم منجر شود، بیشتر در حد تبلیغات باقی ماندهاند. ساکنان محلاتی چون چمن، ملاحسینی و صادقیه، همچنان با مشکلات قدیمیتر از خود بافتهایشان دست و پنجه نرم میکنند.
در کنار این عملکرد ضعیف، عدم تعامل مؤثر با نهادهای بالادستی، ضعف در جذب اعتبارات ملی، و ناتوانی در تملک و آزادسازی اراضی مورد نیاز برای نوسازی، کارنامهای خاکستری برای تیم مدیریت شهری رقم زده است. حتی ابزارهای سادهای چون تسهیلات بانکی، به دلیل نبود پیگیری جدی از سوی شهرداری، به درستی در اختیار مردم قرار نگرفتهاند.
سؤال اینجاست که در شهری با این حجم از بافت فرسوده و مخاطرات جدی زلزله، چرا شهرداری کرمانشاه هنوز فاقد یک طرح جامع، شفاف و قابل نظارت برای نوسازی است؟ و چرا شهردار همچنان با فراغ بال، از “تلاشها و بستههای حمایتی” سخن میگوید بیآنکه پاسخگوی کمکاریها باشد؟
شاید وقت آن رسیده باشد که شورای شهر کرمانشاه نیز نسبت به این وضعیت واکنش جدیتری نشان دهد؛ چرا که در برابر جان و امنیت هزاران شهروند ساکن در این بافتها، بیعملی مدیریتی نه تنها یک ضعف، بلکه یک مسئولیت تاریخی است.
دیدگاهتان را بنویسید